Praca bezpośrednio na negatywie jest dla mnie jak operowanie żywego organizmu. Ze skalpelem, igłą i klejem, w jarzeniowym świetle podświetlarki fotograficznej zdany jestem na własną rękę i podatność materiału. Nie ma miejsca na powtórzenie bez widocznego już śladu.
„Żywość” negatywu podkreśla bezpośredni, fizyczny ślad pozostawiony przez światło w momencie fotograficznej rejestracji. Świadomość ta powołana przez wielkiego „Archeologa Fotografii” – J. Lewczyńskiego – podnosi rangę materii do jedynej i niepowtarzalnej. Użycie negatywowego obrazu oraz wypreparowywanie z dotychczasowego kontekstu fragmentów obrazu jest oczyszczaniem, redukcją dotychczasowych znaczeń, które dają miejsce pod budowę nowych treści. Korzystam z własnych oraz obcych zbiorów materiałów negatywowych składając je w komentarze i interpretacje zjawisk oraz zdarzeń z pola kultury i otaczającej rzeczywistości.

Rafał Chmielewski eksperymentuje z różnymi „dialektami” fotograficznego języka oraz filmem video. Od 1998 roku prezentuje swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych.